Από τα Φάρασα της Καππαδοκίας στην Παναγούδα του Αγίου Όρους — ο πιο αγαπημένος σύγχρονος άγιος και οι μαρτυρίες για το χάρισμά του.
Άγιος του Άθω · Άγιο Όρος · Παναγούδα
Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης) γεννήθηκε το 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας και κοιμήθηκε το 1994. Έζησε ως μοναχός στο Άγιο Όρος — στην Εσφιγμένου, στη Μονή Φιλοθέου, στο Σινά και τελικά στην Παναγούδα, κελί της Μονής Κουτλουμουσίου κοντά στις Καρυές, όπου έμεινε από το 1979 ως το 1993.
Έγινε γνωστός σε όλον τον κόσμο για τη διάκριση, την αγάπη και το διορατικό και προορατικό του χάρισμα. Χιλιάδες προσκυνητές ανέβαιναν στην Παναγούδα για μια κουβέντα μαζί του· πολλοί κατέθεσαν μαρτυρίες για την πνευματική του καθοδήγηση και για γεγονότα που δεν εξηγούνται λογικά.
Αγιοκατατάχθηκε το 2015 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο· η μνήμη του τιμάται στις 12 Ιουλίου. Ο τάφος του, στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, παραμένει τόπος προσκυνήματος.
Στη σειρά «Στα μονοπάτια του Αγίου Όρους» ο φακός του Βασίλη Μπίτση περνά από την Παναγούδα και καταγράφει μαρτυρίες γερόντων που γνώρισαν τον Άγιο Παΐσιο.
Μοναχός του Αγίου Όρους (1924–1994), από τα Φάρασα της Καππαδοκίας, γνωστός για τη διάκριση και το διορατικό του χάρισμα. Αγιοκατατάχθηκε το 2015.
Το 2015 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η μνήμη του τιμάται στις 12 Ιουλίου.
Στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.
Σε Εσφιγμένου, Φιλοθέου και Σινά, και από το 1979 ως το 1993 στην Παναγούδα.
Ο Άγιος Παΐσιος μιλούσε ως μοναχός, όχι ως αναλυτής· ρήσεις που του αποδίδονται για έθνη κυκλοφορούν πολύ στο διαδίκτυο, συχνά αλλοιωμένες. Για το τι είπε πραγματικά, αξιόπιστες πηγές είναι οι καταγεγραμμένοι λόγοι του και οι μαρτυρίες όσων τον έζησαν.
Όχι. Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης αγιοκατατάχθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 2015 και τιμάται στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Δεν είναι άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Όπως οι ασκητές πριν από αυτόν, μιλούσε ανοιχτά για τον εσωτερικό πόλεμο του μοναχού — κατά της υπερηφάνειας, της απελπισίας και των παθών — και σήκωσε βαριά αρρώστια στα τελευταία του χρόνια, που την υπέμεινε ως μέρος αυτού του αγώνα.