Χτισμένο στην ενδοχώρα, ανάμεσα σε δασωμένους λόφους, το Χιλανδάρι υπήρξε για πάνω από οκτώ αιώνες η πνευματική καρδιά του σερβικού ορθόδοξου κόσμου — μια μονή που είναι, κατά μία έννοια, η ψυχή ενός έθνους σε ξένο έδαφος.
Ίδρυση: 1198 · Αφιέρωση: Εισόδια της Θεοτόκου

Το Χιλανδάρι βρίσκεται στον βορρά της χερσονήσου, μακριά από τη θάλασσα. Ανακαινίστηκε το 1198 από τον Άγιο Συμεών —τον πρώην Σέρβο ηγεμόνα Στέφανο Νεμάνια, που έγινε μοναχός— και τον γιο του Άγιο Σάββα, που θα γινόταν ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος των Σέρβων. Από την αρχή υπήρξε το μεγάλο κέντρο του σερβικού μοναχισμού.
Ο πιο ξακουστός θησαυρός του Χιλανδαρίου είναι η εικόνα της Παναγίας της Τριχερούσας, που συνδέεται με τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, του οποίου το κομμένο χέρι —λέει η παράδοση— αποκαταστάθηκε από την Παναγία. Η εικόνα έχει μοναδικό κύρος: στο Χιλανδάρι τιμάται ως ηγούμενος της μονής.

Από τον τάφο του Αγίου Συμεών λέγεται πως φύτρωσε ένα αμπέλι μέσα από το τείχος της μονής, και προσκυνητές επί αιώνες αναζητούν τον καρπό του. Η μονή επέζησε από μια καταστροφική πυρκαγιά το 2004 και έχει αποκατασταθεί με επιμονή.
Το Χιλανδάρι είναι ο προορισμός του δεύτερου οδοιπορικού, το τέλος της πορείας που ξεκινά από τις Καρυές και το Βατοπέδι.
Ανακαινίστηκε το 1198 από τους Αγίους Συμεών και Σάββα και υπήρξε η κεντρική μονή της σερβικής Ορθοδοξίας και παιδείας για πάνω από οκτώ αιώνες.
Εικόνα της Παναγίας που συνδέεται με τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, που τιμάται στο Χιλανδάρι ως ηγούμενος της μονής.
Ο Άγιος Συμεών (Στέφανος Νεμάνια) και ο γιος του Άγιος Σάββας, το 1198.