Λίγα ονόματα συγκινούν τόσο όσο του Αγίου Παϊσίου. Στο Άγιο Όρος, το κελί του — η Παναγούδα — παραμένει ένας από τους πιο αγαπημένους τόπους προσκυνήματος.
Άγιος Παΐσιος · Η Παναγούδα

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης έζησε το μεγαλύτερο μέρος της μοναχικής του ζωής στον Άθω. Το 2015 ανακηρύχθηκε άγιος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο — κι από τότε η λαϊκή αγάπη γι’ αυτόν δεν έχει σταματήσει να μεγαλώνει.
Η Παναγούδα είναι το κελί όπου έζησε και δεχόταν κόσμο ο Γέροντας Παΐσιος, στην περιοχή κοντά στη Μονή Κουτλουμουσίου. Εκεί, στην πόρτα του, έρχονταν κάθε μέρα άνθρωποι από όλο τον κόσμο — για μια κουβέντα, μια ευχή, μια παρηγοριά.

Ο λόγος του Παϊσίου ήταν απλός, πρακτικός, γεμάτος χιούμορ και αγάπη. Δεν μιλούσε «από ψηλά»· μιλούσε για τα πράγματα που ζορίζουν τον καθημερινό άνθρωπο — τον φόβο, τον πόνο, την οικογένεια, την πίστη. Γι’ αυτό και τα λόγια του διαβάζονται ακόμη σαν να απευθύνονται στον καθένα μας σήμερα.
Η Παναγούδα δεν είναι μουσείο. Είναι ένα ζωντανό κελί, μέσα στη φύση του Άθω, που κρατάει την ατμόσφαιρα της απλότητας με την οποία έζησε ο Άγιος.
Το τέταρτο μέρος της σειράς — από τη Σιμωνόπετρα ως τη Νέα Σκήτη — περνάει κι από την Παναγούδα, εκεί όπου η μνήμη του Αγίου Παϊσίου είναι ακόμη ζωντανή στα πρόσωπα των μοναχών.
Μοναχός του Αγίου Όρους (1924–1994), με καταγωγή από τα Φάρασα της Καππαδοκίας. Έγινε γνωστός για τη διάκριση, την αγάπη και το προορατικό του χάρισμα. Αγιοκατατάχθηκε το 2015 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Το κελί της Παναγούδας ανήκει στη Μονή Κουτλουμουσίου, κοντά στις Καρυές. Εκεί έζησε και ασκήτεψε ο Άγιος Παΐσιος από το 1979 μέχρι το 1993.
Ναι, είναι τόπος προσκυνήματος για χιλιάδες πιστούς. Η πρόσβαση γίνεται πεζή από τις Καρυές, με διαμονητήριο για το Άγιο Όρος (μόνο για άνδρες).